DERGİİ

Tüm kokular karıştı birbirine..Senin uçurum kenarına diktiğin siyah güller, benim sarp kayalarda yeşerttiğim papatyalar..

Dağ eteğine konmuş, ıssız ve yalnız kulübeden yükselen fesleğen kokuları ağlatıyor içimin dipsiz kuyusunda kendi halinde akan Nil'i..

Başım dönüyor.. Gözlerim mavinin telaşında olunca, Sardunyalar ayağıma dolanıyor..

Gökyüzü lacivertten bozma pembe bir gül gibi, ufukta kırmızılar doğuyor..

Gülün dikeni, ufku kanatıyor..

Defneler martı kanatlarında süzülüyor..damla denize kavuştukça, denizkızları menekşeleri büyütüyor..

Sessiz bir fırtına esiyor kimsenin bilmediği gizli  bahçede.. Yosunlar isyanda, yeşil hiç bu kadar siyah olmamıştı diye..

Ahh Gül-i Rânâ..

Öyle deli bir dalga bıraktın ki maviokyanusumun kıyısına.. en kırılgan yerindeyim zamanın..
karanlığa devinen akşamın içinde deniz intihar kokuyor..

Balıklar ve denizkızı kumsalda ağlarken yazgımızın sömürgesi korkak yalnızlığımıza, denizyıldızları gökyüzünden el sallıyor..

Yazan: Vivaforever