DERGİİ

    çocukluğumun geçtiği sokakta ki evi hatırladım  bugün..etrafındaki çok katlı binalara inat ayakta duran ,  dut ağacının gölgesinde bir avlu, kasımpatılarla kaplı bir bahçe..o evde yaptığım kahvaltılar aklıma geldi de sobada kızarmış ekmek kokusu burnumda tüttü..hele külünde akşamdan bırakılan patateslerin lezzeti..kışın ilk kardan adamı o avluya yapardık..soğuktan sızlayan parmaklarımızı mangaldaki közde pişen kestanelerin sıcaklığında ısıtırdık..yazın ay çekirdeklerini o bahçede çıtlar en güzel kahkahaları orada atardık..

oradan geçtim bugün..yoktu artık...dar mekanlarda kısa gülümsemelerin olduğu o kalabalıklara  teslim olmuştu..inanmaz gözlerle baktım duvarları yükselen inşaata..en az 30 senemin hatırası bir anda canlandı gözümde.. kızarmış ekmek kokusu, domatesler ,dut ağacındaki salıncak..

..

insan bazen bir anıda takılıp kalır ya ben de bugün o metruk evde takıldım..ve anıları canlı tutmak lazım diyen ben, bazen anıların acı verdiğini bir kez daha hatırladım..

Yazan : İpeksol